Μια παλιά ρήση λέει πως μ’ ένα μαχαίρι μπορείς να κόψεις το ψωμί, αλλά και να αφαιρέσεις μια ζωή. Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία ενός αντικείμενου από μόνη της δεν αποτελεί κίνδυνο ή ωφέλεια, αλλά εξαρτάται από τον άνθρωπο και από το πώς εκείνος θα το χειριστεί. Σε κάθε εποχή, σε κάθε πολιτισμό, πάντοτε υπήρχε το συγκεκριμένο δίπολο που προέκυπτε από τις πράξεις των ατόμων. Αντί λοιπόν να κατακρίνουμε το αντικείμενο, και κατ’ επέκταση οτιδήποτε χρησιμοποιούμε, καλύτερα θα ήταν να κρίνουμε πρωτίστως τον εαυτό μας για τη χρήση στην οποία επιδίδεται.
  Στη σημερινή εποχή υπάρχουν πολλά «μαχαίρια» τα οποία χρησιμοποιήσαμε και χρησιμοποιούμε κατά καιρούς με αλόγιστο τρόπο, δίχως ιδιαίτερη υπευθυνότητα και σύνεση, παρασυρόμενοι θα έλεγα από επιθυμίες και πάθη.
  Ένα από αυτά τα «μαχαίρια» είναι και το τραπεζικό σύστημα που κατά κόρον μας δάνεισε στο παρελθόν. Οι φιλοδοξίες γίνονται εύκολα ματαιοδοξίες και μπορούν να παρασύρουν οποιονδήποτε σε δυσάρεστους ατραπούς. Να τον εγκλωβίσουν σ’ ένα σπιράλ απόλυτης εξάρτησης, δίχως προοπτική διαφυγής στο άμεσο μέλλον.   
  Με την οικονομική κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, τα δάνεια των τραπεζών, που λάβαμε, αποτελούν το συγκεκριμένο σπιράλ που δεν αφήνει πολλά περιθώρια οικονομικής ελευθερίας σε επιχειρήσεις και σε φυσικά πρόσωπα. Οι μειώσεις των μισθών, η φορολογία λόγω του κρατικού ελλείμματος, η πτώση των εισπράξεων, αποτελούν τις πλέον κυριότερες αιτίες, οι οποίες ευθύνονται για τη μη πληρωμή των δόσεων και μοιραία την αύξηση των κόκκινων δανείων.
  Αυτό λοιπόν, το σύγχρονο «μαχαίρι» της παραπάνω ρήσης, το δάνειο, ήρθε και μας χτύπησε την πόρτα και από τον χαρακτήρα της ωφέλειας μετατράπηκε σε βραχνά.
  Τώρα θα μου πείτε: Πως ήταν δυνατόν κάποιος να προβλέψει την οικονομική κρίση πέντε ή δέκα χρόνια νωρίτερα, ώστε να είναι τουλάχιστον πιο φειδωλός στη σύναψη δανείων; Θα σας έλεγα πως όντως, δεν μπορούσε να προβλέψει τι θα μας επιφυλάξει το μέλλον. Και επειδή δεν  μπορούσε να προβλέψει, γι’ αυτό απαιτούνταν να είναι πιο προσεκτικός.  
  Η μεγάλη έκταση αποπληρωμής ενός δανείου, η παρουσίαση ψευδών στοιχείων ώστε να πειστεί η τράπεζα για τη χορήγηση, η αλόγιστη σύναψη διαφόρων μορφών δανείου που συμπίπτουν χρονικά είναι κάποιες ενέργειες που δεν δείχνουν ιδιαίτερη σωφροσύνη και σύνεση.
  Οι τράπεζες είναι καταστήματα που πουλούν χρήμα. Όταν σε δανείζουν θέλουν να πάρουν τα χρήματα πίσω και με τόκο. Αν δεν μας αρέσει το συγκεκριμένο σύστημα δεν συνεργαζόμαστε μαζί του, απέχουμε. Ξέρω πολλούς που το κάνουν. Εάν όμως συνεργαστούμε, αποσπάσουμε χρήματα, κάνουμε αγορές, νομίζω πως μετά δεν δικαιούμαστε να το κατακρίνουμε, διότι αδυνατούμε να πληρώσουμε.  Κανείς δεν μας ανάγκασε να δανειστούμε, είδαμε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση και σπεύσαμε να πάρουμε χρήματα, μη αναλογιζόμενοι υπεύθυνα το μέλλον.
  Εάν όμως θέλουμε να συνεργαστούμε  και να ξεκινήσουμε οποιαδήποτε προσπάθεια επένδυσης, καλό είναι να μετρήσουμε κατ’ αρχάς τις δυνάμεις μας. Να μη βασιστούμε στο «έχει ο θεός και βλέπουμε» όπως έγινε στο παρελθόν.
 Προσωπικά, γνωρίζω πολλές περιπτώσεις φίλων οι οποίοι, δίχως να πληρούν τις προϋποθέσεις δανεισμού, κατέφευγαν σε πρόσωπα εγγυητές για να επιτύχουν να πάρουν το δάνειο που επιθυμούσαν. Κάποιος που δεν μπορεί με το εισόδημα που διαθέτει να συνάψει δάνειο, διότι η τράπεζα κρίνει πως δεν είναι ικανός να ανταποκριθεί στις δόσεις, με τι σκεπτικό το συνάπτει; Μήπως με την ιδέα πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα στο μέλλον; Κι αν δεν πάνε; Εδώ είναι που γίνεται το «μαχαίρι» από εργαλείο ωφέλειας σε εργαλείο αυτοκτονίας. Μη μου πείτε ότι οι τράπεζες έκαναν τα στραβά μάτια για κάποιους λόγους. Αυτό δεν μας ενδιαφέρει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφερόμαστε στους δανειολήπτες και στο πως συμπεριφέρθηκαν.
  Σήμερα οι τράπεζες έχουν πλέον περιορίσει στο ελάχιστο τις χορηγήσεις. Στο μέλλον όμως το κλίμα ενδέχεται πάλι να αλλάξει. Καλό λοιπόν είναι  να θυμόμαστε ορισμένα πράγματα από το παρελθόν για να μη πέσουμε στα ίδια λάθη. Τα δάνειο είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει στην ευημερία, αλλά και να σε καταποντίσει, εάν δεν αντιμετωπιστεί με σύνεση.
      
   Σάββας Καλιοντζής
      ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ